Πηγή: Άγρια Πανίδα σε κίνδυνο
Πολύ σημαντικό μέρος του θησαυρού της Ευρυτανικής φύσης είναι η πανίδα της περιοχής και μάλιστα το άγριο κομμάτι της, το οποίο συνάδει με τη γοητεία της άγριας ομορφιάς του Ευρυτανικού τοπίου. Γενικότερα, η πανίδα της Ελλάδας «συγγενεύει» με την πανίδα της Ανατολικής Μεσογείου. Η διαμόρφωση της οφείλεται τόσο σε ιστορικούς παράγοντες, που αφορούν στις γεωλογικές περιόδους του πλανήτη μας, μέσα στο χρόνο, όσο και σε οικολογικούς, στους οποίους περιλαμβάνονται το κλίμα, η θερμοκρασία, η υγρασία, το έδαφος, η βλάστηση , το υψόμετρο, οι ανθρώπινες δραστηριότητες κλπ.
Η γνώση μας για τα ζώα της Ελλάδας ξεκινά από πολύ παλιά, με τον Αριστοτέλη να προηγείται με το πολύ σημαντικό έργο του Περί ζώων ιστορίαι. Αργότερα φυσιοδίφες και λόγιοι της Ελληνιστικής, Ρωμαϊκής και Βυζαντινής εποχής, καθώς και ξένοι περιηγητές του 17ου, 18ου και 19ου αιώνα, εμπλούτισαν τις γνώσεις μας πάνω στο θέμα σημαντικά. Παρά το γεγονός, όμως, ότι μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί γύρω στα 30.000 είδη ζωικών φύλλων, η ελληνική πανίδα δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, αν γίνει μια πιο συστηματική και εκτεταμένη μελέτη, ο αριθμός αυτών των ειδών θα φτάσει έως και τις 50.000.
Άγνωστο, ίσως στο ευρύτερο κοινό, το ότι η σημαντική ιδιαιτερότητα της ελληνικής πανίδας είναι το υψηλό ποσοστό ενδημικότητας. Δηλαδή, η ύπαρξη ειδών που ζουν και αναπτύσσονται μόνο στον ελληνικό χώρο και πουθενά αλλού στον κόσμο. Είναι, επίσης, αρκετές οι παράμετροι, που αφορούν στην άγρια πανίδα, πέρα από την καθαυτό επιστημονική γνώση. Μια από αυτές σχετίζεται με τους κινδύνους και τις δυσκολίες επιβίωσης, που αντιμετωπίζουν τα συγκεκριμένα είδη. Το νομικό πλαίσιο που διέπει την προστασία της άγριας πανίδας αφορά, σχεδόν αποκλειστικά, στο θεσμό των προστατευομένων περιοχών, που ξεκίνησε στην Ελλάδα το 1938 και χωρίζεται σε 11 κατηγορίες. Η προστασία της ελεύθερης άγριας πανίδας είναι νομικά ακάλυπτη και ως εκ τούτου, ουσιαστικά ανύπαρκτη.
Στο συγκεκριμένο έντυπο υλικό γίνεται μια πρώτη συγκεντρωτική αναφορά των ειδών που απαντώνται στην Ευρυτανική γη και καταγράφηκαν μέσα από αναφορές τρίτων και από προσωπική, δωδεκαετή παρατήρηση των μελών του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Καρπενησίου, ώστε να δοθεί η ευκαιρία στους μαθητές των προγραμμάτων να γνωρίσουν την άγρια πανίδα στη Νότια Πίνδο. Η γνώση είναι ο καλύτερος δρόμος προς την ευαισθητοποίηση απέναντι στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πληθυσμοί των άγριων ζώων και για την εύρεση αειφόρων προσεγγίσεων για την διατήρησή τους.
kpe-karpenisiou-agria-panida-stin-evritania