Βιβλίο: Δραστηριότητες για να ανακαλύψω τη φύση – Φρεντερίκ Λιζάκ

Πρωτότυπος τίτλος: Activités nature pour les 5-8 ans (2003)
Ελληνικός τίτλος: Δραστηριότητες για να ανακαλύψω τη φύση
Συγγραφέας: Φρεντερίκ Λιζάκ
Μετάφραση: Εύη Γεροκώστα
Εικονογράφηση: Ζαν-Κλοντ Περτιζέ
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Έτος: 2005

Γιατί αυτό το δέντρο είναι τόσο μεγάλο; Και πού είναι η αλεπού; Αυτό εδώ τρώγεται; Πότε πηγαίνουμε στην εξοχή; Και γιατί αυτό το λουλούδι είναι γαλάζιο;». Το περιβάλλον είναι ένα καταπληκτικό πεδίο ανακαλύψεων για τα μικρά παιδιά, γιατί είναι ζωντανό, πλούσιο σε ερεθίσματα, τους κινεί την περιέργεια και ενεργοποιεί τις αισθήσεις τους. Ωραία· όμως, εμείς, οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς, οι εμψυχωτές, πώς θα τα καθοδηγήσουμε;

Τη φύση δεν την ανακαλύπτουμε μέσα από τα βιβλία. Τη φύση την ανακαλύπτουμε πιο εύκολα μέσα από το παιχνίδι, το πείραμα, τις κατασκευές. Έτσι έχουμε μεγαλύτερη διάθεση να τη γνωρίσουμε· προσεγγίζουμε το «πεδίο μελέτης» παρατηρώντας, αγγίζοντας, συλλέγοντας. Τη φύση την ανακαλύπτουμε μόνο αν έρθουμε σε άμεση επαφή μαζί της, αν γνωρίσουμε την πολυπλοκότητά της.

Η αφύπνιση του ενδιαφέροντος για τη φύση και το περιβάλλον δεν έχει να κάνει απαραίτητα με το να διδάξουμε όρους και επιστημονικές έννοιες, ιδιαίτερα στα πολύ μικρά παιδιά. Θα το καταφέρουμε πολύ καλύτερα αν τους τα μάθουμε μέσα από την έκπληξη που προκαλεί η παρατήρηση, αν τους ξυπνήσουμε τη διάθεση για ανακάλυψη. Δεν πειράζει αν δεν είναι εντελώς «επιστημονικές» οι εξηγήσεις σας, αργότερα θα βρείτε την εξήγηση σε κάποιο βιβλίο, κι αυτό θα είναι χρήσιμο και σε σας. Γιατί το θέμα δεν είναι τόσο να διδάσκουμε όσο να μοιραζόμαστε· δεν είναι τόσο να κάνουμε το παιδί να μάθει όσο να του μεταδώσουμε τη διάθεση να ανακαλύψει.

Φυσικά, οι τρόποι ενεργοποίησης των αισθήσεων μέσα από τις δραστηριότητες και τα παιχνίδια, δεν είναι αυτοσκοπός. Αντίθετα, θα επιτρέψουν στο παιδί να κατανοήσει σιγά σιγά το σύμπαν και τη δομή του με έναν πολύ πιο ευρύ τρόπο. Πίσω από κάθε παιδί που εκδηλώνει την περιέργειά του για το περιβάλλον διαφαίνεται ο εκκολαπτόμενος επιστήμονας που συλλέγει δείγματα και πειραματίζεται.

Έπειτα, το περιβάλλον, όσο περισσότερο το οικειοποιούμαστε, θα γίνεται ένα πεδίο που προσφέρει πραγματική περιπέτεια· να τρέξουμε, να σκαρφαλώσουμε στα δέντρα, να πλατσουρίσουμε μέσα στη λάσπη και να ξαπλώσουμε στο χορτάρι. Μόλις αποδεχτείτε την ιδέα ότι το παιδί θα επιστρέφει από τη βόλτα καταλασπωμένο αλλά πιο πλούσιο σε εμπειρίες, τότε θα περάσει από το ρόλο του θεατή του κόσμου του στο ρόλο του συμμέτοχου στο περιβάλλον του.

Τότε θα αρχίσει να φυτεύει σπόρους και να παρακολουθεί τη βλάστησή τους, θα συμμετέχει στο διαχωρισμό των καθημερινών σκουπιδιών του σπιτιού βάζοντάς το σε διαφορετικούς κάδους και, γιατί όχι, μπορούμε να του προτείνουμε να σκεφτεί λιγάκι την προστασία της περιοχής όπου ζει, αναπαριστώντας την όπως θα ήθελε με τη βοήθεια ξυλοκατασκευών, ή να ξεκινήσει μια «επιχείρηση σωτηρίας» για να βοηθήσει τα πουλιά τον χειμώνα. Πολύ γρήγορα, πίσω από τον μικρό εκκολαπτόμενο φυσιοδίφη, θα αναδυθεί ο μελλοντικός πολίτης με οικολογική συνείδηση

Subscribe
Notify of
guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments