Ας μοιραστούμε τη φύση με τα παιδιά – Τζόζεφ Κορνέλ

Πρωτότυπος τίτλος: Sharing Nature with Children (1978)
Ελληνικός τίτλος: Ας μοιραστούμε τη φύση με τα παιδιά
Συγγραφέας: Τζόζεφ Κορνέλ
Εκδόσεις: Επίκεντρο
Έτος: 2007

Το μυστήριό της (σ.σ. φύσης) μας αποκαλύπτεται, υπενθυμίζοντάς μας πως «η ζωή είναι κάτι παραπάνω από τις καθημερινές μας έγνοιες. Ποτέ δεν υποτίμησα την αξία τέτοιων στιγμών επαφής με τη φύση. Μέσα από τις δικές μου εμπειρίες και από τις εμπειρίες άλλων, κατάλαβα πως μπορούμε να καλλιεργήσουμε αυτή την βαθιά επαφή, μέχρι να κατανοήσουμε πραγματικά τη θέση μας στον κόσμο. (…) Τα μαθήματα της Μητέρας Φύσης έχουν ιδιαίτερη αξία για τα παιδιά στη διάρκεια της ανάπτυξής τους. Το θέμα που πραγματεύεται λοιπόν αυτό το βιβλίο είναι, πώς μπορεί η φύση να εμπνεύσει χαρούμενες και δημιουργικές εμπειρίες σε εμάς και στα παιδιά μας.

Μερικοί άνθρωποι σκέφτονται λογικά ή επιστημονικά, ενώ άλλοι πιο ευαίσθητοι, συντονίζονται με την ομορφιά και την αρμονία της φύσης. Άλλοι πάλι συγκινούνται βαθιά από τις διαχρονικές φιλοσοφικές αλήθειες που ανακαλύπτουν σ’ αυτήν. (…) Η φύση γίνεται η ίδια δάσκαλος και το παιχνίδι γίνεται η φωνή της – άλλοτε επιστημονική, άλλοτε καλλιτεχνική και καμιά φορά μυστικιστική.

(…) Όταν παίζουμε ενεργούμε δυναμικά και αισθανόμαστε άμεσα τους φυσικούς κύκλους και τις διεργασίες της φύσης. Τα παιδιά καταλαβαίνουν και θυμούνται καλύτερα τις βασικές αρχές, όταν μαθαίνουν μέσα από την άμεση και προσωπική εμπειρία. Άλλα παιχνίδια πάλι συντονίζουν τα πιο λεπτά συναισθήματά μας, με εκείνες τις ξεχωριστές ιδιότητες του φυσικού κόσμου, όπως η γαλήνη και η ομορφιά, η ενέργεια και το μεγαλείο, το μυστήριο και το θαύμα. Επικοινωνούμε άμεσα με τη φύση με την αφή, την όσφρηση, την ακοή, την όραση και τη γεύση.

* * *

«Τράβα ήσυχα μακριά, δεν έχει σημασία πού και νιώσε την ελευθερία του ορεσίβιου… Σκαρφάλωσε στα βουνά και αφουγκράσου το μήνυμά τους. Η γαλήνη της φύσης θα τρυπώσει μέσα σου όπως η αχτίδα του ήλιου μέσα στα δένδρα. Οι αέρηδες θα σου εμφυσήσουν τη φρεσκάδα τους, οι καταιγίδες θα σου δώσουν τη δύναμή τους, ενώ οι έγνοιες θα πέσουν σαν φθινοπωρινά φύλλα». Διαπίστωσα πως όταν μπαίνουμε στον κόσμο της φύσης με πνεύμα ελεύθερο, όπως ο John Muir, εμπειρίες θαυμάσιες έρχονται να μας συναντήσουν χωρίς να τις ψάξουμε. Η δεκτικότητα μάς δυναμώνει, μας χαλαρώνει και μας εμπνέει.

* * *

Όταν νιώθεις ένα με τον κόσμο, το αίσθημα της αρμονικής συνύπαρξης με τους άλλους ανθρώπους ενισχύεται. Παρατηρώντας σιωπηλά τη φύση, ανακαλύπτουμε μέσα μας αισθήματα συγγένειας με οτιδήποτε βλέπουμε – φυτά, ζώα, πέτρες, γη, ουρανό. Οι Ινδιάνοι ήξεραν πως στη σιωπή, ο άνθρωπος νιώθει πως κάθε τι είναι μια διαφορετική έκφραση της ζωής που είναι μία και μοναδική και που εμείς είμαστε παιδιά της. Όσο περισσότερο πλησιάζουμε τη φύση, τόσο καταλαβαίνουμε ότι το αντικείμενο της έρευνάς μας δεν είναι η φύση αλλά η ζωή και η ανθρώπινη φύση.

Ατελείωτο μεγαλείο η φύση, και βλέπουμε έναν μόνο από τα δισεκατομμύρια πλανήτες της. Το θαύμα απλώνεται στο διάστημα σε αμέτρητους κόσμους, μα για μας το πιο πολύτιμο δώρο της είναι η προθυμία της να μας διδάξει για τον εαυτό μας. Και όταν μαθαίνουμε να βλέπουμε και να καταλαβαίνουμε τον εαυτό μας και το γύρω κόσμο, τότε γινόμαστε το ύψιστο δημιούργημα της φύσης, γιατί μέσω του ανθρώπου, η φύση βλέπει και εκτιμά τον εαυτό της με τον πιο ολοκληρωμένο και συνειδητό τρόπο.

Subscribe
Notify of
guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments